Logowanie do profilu lekarza
Przez login.gov
Nie masz konta? Zarejestruj się
Przez login.gov
Nie masz konta? Zarejestruj się
Komisja ds. Lekarzy Dentystów ORL w Warszawie
Autor: Dorota Lebiedzińska
Luty 2026 r. zamyka ośmioletni okres dwóch kadencji kierowania przez dr. n. med. Dariusza Paluszka Komisją ds. Lekarzy Dentystów Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie. To moment sprzyjający nie deklaracjom ani podsumowaniom osobistym, lecz analizie procesów, które w tym czasie ukształtowały pozycję komisji w samorządzie lekarskim, jej relacje ze środowiskiem naukowym oraz stopień identyfikacji lekarzy dentystów z izbą jako instytucją.
Osiem lat to czas, w którym Komisja ds. Lekarzy Dentystów ORL w Warszawie przeszła wyraźną ewolucję – od organu postrzeganego głównie jako element formalnej struktury samorządu do podmiotu aktywnego, rozpoznawalnego i coraz częściej zapraszanego do współpracy. Zmiana ta nie dokonała się od razu ani spektakularnie. Była wynikiem konsekwentnej, codziennej pracy: organizacyjnej, merytorycznej, a przede wszystkim opartej na relacjach. Stopniowo budowano przekonanie, że komisja może być realnym partnerem w sprawach ważnych dla lekarzy dentystów, a nie jedynie ciałem opiniodawczym funkcjonującym na marginesie głównych decyzji samorządowych.
Jednym z kluczowych obszarów tej aktywności jest współpraca ze środowiskiem akademickim. Podpisanie w 2019 r. umów z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym miało znaczenie nie tylko symboliczne. Ważnym elementem tej współpracy było przełamanie dystansu pomiędzy środowiskiem akademickim a samorządowym, a istotą tych porozumień okazały się rzeczywiste działania – współpraca z nauczycielami akademickimi, kierownikami zakładów i klinik, którzy włączyli się w tworzenie oferty szkoleniowej adresowanej do lekarzy dentystów zrzeszonych w izbie.
Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że znaczna część działalności edukacyjnej realizowana była w formule pro bono. Zarówno wykładowcy, jak i osoby zaangażowane w organizację wydarzeń podejmowali się działań bez wynagrodzenia, traktując je jako wkład w rozwój środowiska zawodowego. Dzięki temu lekarze dentyści mogli korzystać z bogatej oferty szkoleniowej przy minimalnych kosztach własnych lub całkowicie bezpłatnie, jednocześnie zdobywając wymagane punkty edukacyjne. W najlepszych latach liczba przeszkolonych lekarzy sięgała 2–3 tys. rocznie.
Współpraca ze środowiskiem naukowym nie ograniczała się wyłącznie do uczelni. Z czasem do wspólnych działań zaczęły dołączać towarzystwa naukowe, które dostrzegły w samorządzie partnera zdolnego do współorganizowania wydarzeń edukacyjnych i konferencji. Efektem tego procesu było m.in. systematyczne poszerzanie grona towarzystw uczestniczących w Mazowieckich Spotkaniach Stomatologicznych. W ostatnich edycjach wydarzenia wzięło udział osiem towarzystw naukowych, co stanowi ewenement w skali samorządowych konferencji stomatologicznych w Polsce.
Szczególnym momentem omawianego okresu było powołanie w 2025 r. Polskiego Towarzystwa Protetyki Stomatologicznej, zainicjowane wspólnie z prof. Teresą Sierpińską, konsultantką krajową w dziedzinie protetyki stomatologicznej. Pierwsze zgromadzenie założycielskie Towarzystwa odbyło się podczas IX MSS.
Mazowieckie Spotkania Stomatologiczne, określane często jako „perła w koronie” działalności komisji, są tylko jednym z elementów szerszej, codziennej pracy. Obok nich realizowano dziesiątki mniejszych warsztatów, wykładów i szkoleń odbywających się w siedzibie izby oraz w formule zdalnej. OIL w Warszawie była m.in. współorganizatorem III Międzynarodowej Konferencji Naukowo- Szkoleniowej Stomatologii Dziecięcej, Konferencji Zachód–Wschód, Światowych Dni Zdrowia Jamy Ustnej czy Wieczorów Implantologicznych.
To właśnie ta systematyczna, mniej spektakularna aktywność w dużej mierze zbudowała zaufanie środowiska i ugruntowała pozycję komisji.
Równolegle rozwijano współpracę z instytucjami centralnymi, w tym z Centrum Egzaminów Medycznych w Łodzi. W trakcie dwóch kadencji komisji na terenie izby przeprowadzono ustne egzaminy specjalizacyjne ze stomatologii zachowawczej. Było to wydarzenie nietypowe, gdyż egzaminy te zazwyczaj odbywają się w Łodzi. Przeniesienie ich do OIL w Warszawie jest wyrazem zaufania oraz dowodem na to, że samorząd również może aktywnie uczestniczyć w procesach kształcenia podyplomowego.
Ważnym obszarem działalności komisji było również zajmowanie stanowisk w sprawach systemowych i legislacyjnych istotnych dla lekarzy dentystów. Dotyczyły one m.in. wprowadzania nowych zawodów medycznych, rozszerzania kompetencji higienistek stomatologicznych, prób redefinicji roli techników dentystycznych, zasad wykonywania zawodu przez lekarzy cudzoziemców czy bezpieczeństwa procedur stomatologicznych.
Omawiany okres przypadł na czas wyjątkowo trudny dla całego środowiska medycznego – pandemię COVID-19. Pomimo ograniczeń organizacyjnych działalność komisji nie została wstrzymana. Szybko rozwinięto formy kształcenia online, udostępniane kolegom z innych izb, utrzymano kontakt ze środowiskiem i starano się odpowiadać na bieżące potrzeby lekarzy dentystów. To doświadczenie pokazało, że w sytuacjach ekstremalnych czy kryzysowych również możemy na siebie liczyć.
Nowym i istotnym elementem działań komisji było także utworzenie w 2024 r. Koła Młodych Lekarzy Dentystów. Inicjatywa ta miała na celu włączenie młodszych przedstawicieli zawodu w prace samorządowe oraz stworzenie miejsca, gdzie mogą oni zaprezentować własny punkt widzenia. To właśnie młode pokolenie lekarzy dentystów, funkcjonujące w innych realiach rynkowych i organizacyjnych niż ich bardziej doświadczeni koledzy, wniosło do prac komisji świeże spojrzenie na kwestie edukacji, form kształcenia oraz oczekiwań wobec samorządu.
Ważnym elementem działań były również programy oparte na formalnych porozumieniach i listach intencyjnych zawieranych z instytucjami medycznymi i naukowymi, m.in. z Narodowym Instytutem Onkologii. Efektem tej współpracy było m.in. stworzenie szybkiej ścieżki onkologicznej dla pacjentów kierowanych z prywatnych gabinetów stomatologicznych. Program ten funkcjonował przez kilka lat i stanowił przykład praktycznego wykorzystania relacji samorząd–instytucja centralna na rzecz pacjentów i lekarzy.
Szczególnego znaczenia nabrała aktywność samych lekarzy dentystów. Komisja wielokrotnie podkreślała, że pojedynczy głos – nawet pełniącego funkcję przewodniczącego czy wiceprezesa – ma ograniczoną siłę oddziaływania, jeśli nie stoi za nim realne poparcie środowiska. Wzrost zaangażowania lekarzy dentystów znalazł odzwierciedlenie w wynikach ostatnich wyborów samorządowych. Liczba delegatów lekarzy dentystów wzrosła z ok. 30 do ponad 60 osób, co można uznać za wymierny wskaźnik rosnącej identyfikacji z izbą oraz komisją.
Ostatnie osiem lat było okresem rozwoju i wzmacniania pozycji lekarzy dentystów w strukturach samorządu lekarskiego. Warto przy tym podkreślić, że był to rozwój nierównomierny, czas uczenia się na błędach i dostosowywania działań do zmieniających się realiów prawnych, organizacyjnych i społecznych. Był to proces oparty na budowaniu relacji, wiarygodności oraz współpracy z różnymi środowiskami: akademickim, naukowym, instytucjonalnym i – co najważniejsze – z samymi lekarzami. Dalszy rozwój tych działań zależeć będzie od utrzymania aktywności środowiska, otwartości na dialog oraz przekonania, że samorząd lekarski jest narzędziem realnego wpływu, a nie wyłącznie strukturą formalną.
